Reizen op maat in Alaska : Reisverhalen

Terug naar de ijstijd in Glacier Bay

‘De vlucht zit helemaal vol vandaag'‚ zegt de jonge piloot als hij ons in de vertrekhal van de luchthaven van Juneau tegemoet loopt. Enigszins verbaasd kijken we hem aan; we hebben nog geen andere passagier gezien. We lopen met hem mee naar ons vliegtuigje en al gauw wordt duidelijk wat hij bedoelde. Het vliegtuigje zit tot de nok toe gevuld met levensmiddelen en andere benodigdheden. Vliegtuigjes zoals de zijne‚ zo legt hij uit‚ zijn het enige transportmiddel tussen Juneau en onze bestemming Gustavus‚ de toegangspoort tot het Glacier Bay National Park. Welkom in Alaska!  

Uitgestrekt niemandsland
De piloot is klaar voor vertrek en vanaf het moment dat we opstijgen is het uitzicht adembenemend. Onder ons strekt zich een groot niemandsland uit‚ vol beboste eilanden met hier en daar gletsjers‚ die tot in de zee lijken door te lopen. Midden in deze wildernis landen we ze op Gustavus Airport‚ een luchthaven die niet meer is dan een verzameling gebouwtjes. Hier treffen we de gids van de Glacier Bay Lodge‚ die ons naar ons onderkomen voor de komende dagen brengt. Het eiland blijkt toch niet helemaal onbewoond‚ we passeren enkele huizen en niet te vergeten een coyote‚ die verbaasd omkijkt‚ in verwondering over de aanwezigheid van zo'n lawaaige auto.

Slapen aan Glacier Bay
Onze overnachtingsplaats is zeker niet luxe te noemen‚ maar is wel prachtig gelegen aan het begin van de Glacier Bay. We overnachten in een houten cabin‚ op korte loopafstand van het hoofdgebouw. 's Avonds luisteren we ademloos naar de gids‚ die ons vertelt over de historie van het gebied. Nog geen 200 jaar geleden was het gebied van de huidige Glacier Bay bedekt door het dikke ijs van de Grand Pacific Glacier. Klimaatveranderingen zorgden ervoor dat de gletsjer zich inmiddels over een grote afstand heeft teruggetrokken‚ waardoor een ruim honderd kilometer lange baai is ontstaan. In 1992 werd het Glacier Bay National Park tot beschermd Unesco Werelderfgoed gemaakt.



Boottocht naar de ijstijd
De volgende dag staat een boottocht door een 100 kilometer lange baai op het programma. Deze tocht blijkt met recht een reis terug naar de ijstijd. De groene naaldbossen rondom de lodge‚ maken al gauw plaats voor populieren‚ gevolgd door de kale taiga-vlakten‚ waar mossen een eerste teken van leven geven in de net van ijs ontdane wildernis. Met het terugtrekken van het ijs is een nieuw beschermd leefgebied voor vele dieren ontstaan. Tijdens onze boottocht zien we dan ook regelmatig een berggeit of zwarte beer langs de oever struinen. Een fontein van water verraadt de aanwezigheid van bultrugwalvissen‚ dolfijnen spelen rond de boot en hier en daar steken vier kleine pootjes boven het water uit...een zeeotter‚ die ongestoord drijvend geniet van de middagzon.

Het eindpunt
Het eindpunt van onze reis is de witblauwe Margerie Glacier. We varen tot vlakbij de hoge muur van ijs. Om ons heen is niets dan stilte. Een stilte die soms onderbroken wordt door het krakende geluid van afbrekend ijs‚ gevolgd door een harde plons wanneer dit ijs het water raakt. Een voorstelling die indrukwekkend is‚ maar tegelijkertijd weemoedig maakt. Het zijn plekken zoals het Glacier Bay National Park die ons eens te meer bewijzen dat Alaska echt een van de laatste wildernissen ter wereld is. Tegelijkertijd maakt de realisatie dat de baai elke 2 jaar gemiddeld een kilometer langer wordt‚ ons bewust van het feit hoe kwetsbaar deze wildernis is.

---