Reizen op maat in Nieuw-Zeeland : Reisverhalen

Bron van de eeuwige jeugd

‘Forever young‚ I want to be forever young'‚ gezongen door de Nieuw-Zeelandse band Pluto‚ schalt door de radio. Heel treffend‚ want na een bezoek aan Nieuw-Zeeland voel je je weer helemaal herboren. Het is één van de laatste onbekende stukken land op aarde ontdekt door Westerse ontdekkingsreizigers. Daarnaast is het ook echt een bestemming voor iedereen die jong van geest is. Van rustig wandelen in oogverblindende landschappen tot het uitoefenen van extreme sporten‚ hier kun je je grenzen verleggen. En na alle inspanningen is niets lekkerder dan een bad nemen in een van de vele natuurlijke‚ heilzame bronnen.

Ik sta met mijn voeten in het zwarte lavazand en kijk uit over de Tasmanzee. We zijn net in het regenwoud geweest‚ waar de begroeiing weelderig is en het geluid van een waterval ons naar een heldergroene poel lokte. Waar ik ben? Op nog geen uurtje rijden ten westen van Auckland. Turend over het glinsterende water dwalen mijn gedachten af naar de afgelopen weken. Op mijn reis door Nieuw-Zeeland heb ik vele unieke activiteiten ondernomen.



In de voetsporen van James Cook
Het begon in de meest zonnige streek van het land; de Marlborough Sounds. Hier stap ik aan boord van een watertaxi om naar een verlaten baai te varen‚ genaamd Ship Cove. Daar word ik afgezet met mijn rugzakje op een sereen kiezelstrand. Het voelt alsof ik de eerste persoon op aarde ben die hier voet aan wal zet‚ maar het standbeeld voor me bewijst het tegendeel. Dit is de plek waar James Cook zijn anker lang geleden heeft uitgegooid. Het is de start van de Queen Charlotte Track. Hier ga je niet wandelen‚ hier doe je aan ‘tramping'‚ zoals de Nieuw-Zeelanders het omschrijven. Het is heerlijk weer en na elke heuvel wacht een nieuwe verrassing; een wit strand‚ een bijzondere vogel - was dat nou een weka? - en dan opeens staat daar de Furneaux Lodge. Een prachtig huis in Victoriaanse stijl van begin 1900‚ pal aan een inham. Het is ons rustpunt voor vandaag. 's Avonds geniet ik in de schemering van een glaasje Nieuw-Zeelandse wijn op de pier voor de lodge. Ik weet niet wat ik liever wil: dat deze dag nooit meer ophoudt of dat de morgen snel aanbreekt voor nog zo'n dag.

Lopen over levend ijs
Een hele andere wandeling maakte ik bij Franz Josef. Hier krijgen we een helm en stijgijzers mee om de gletsjer te kunnen bedwingen. De helikopter staat ons al op te wachten. De wieken zwiepen in het rond en al bukkend benaderen we de ijzeren vogel. Ik mag voorin! Het uitzicht dat volgt is waanzinnig. En hoe de piloot het voor elkaar krijgt is nog steeds een groot raadsel‚ maar met de precisie van een scherpschutter landt hij de helikopter bovenop het levende ijs. Dan gaan we op pad. Met pikhouwelen creëert de gids het pad voor ons. Steeds maakt hij een zorgvuldige afweging en hakt vervolgens een weg in het ijs. Wij volgen als makke lammetjes en vinden steun met onze eigen prikstokken. De ijssculpturen zijn van een ongelooflijke hemelsblauwe kleur. Ik bevind me in een andere wereld en een vreemd gevoel overvalt me: hoe ga ik dit ooit uitleggen aan het thuisfront?

 

---