Reizen op maat in Australië : Reisverhalen

Food & Wine

Eerlijk gezegd was lekker eten niet de eerste gedachte die in mij opkwam toen wij het over een reis naar Australië hadden. Je hoort over ‘billy tea’‚ een blik thee op een houtvuur‚ en over ‘vegemite’‚ een vorm van broodbeleg met een dergelijk extreme smaak dat die alleen door Australiërs getolereerd schijnt te kunnen worden‚ maar weinig over ‘haute cuisine’. Des te verrassender was het toen we de Barossa Valley ten noordoosten van Adelaide binnenreden; plotseling waren we omringd door druiven en wijnranken.

Nog een verrassing: onze accommodatie tussen de wijnvelden‚ The Louise‚ was een toonbeeld van elegantie. Geen overbodige tierelantijnen‚ maar een goed ontwerp met de juiste proporties. Bovendien baadden we er in luxe en in een groot ligbad. Dit worden een paar aangename dagen‚ dachten wij‚ en inderdaad. Een erg fijn detail naar mijn persoonlijke mening was het door George Clooney aangeprezen kwaliteits-koffiezetapparaat op onze kamer. Ik ben nu eenmaal vrij kieskeurig als het op koffie aankomt.

Goede wijn behoeft geen Frans
Barossa Valley is een heel overzichtelijke wijnvallei met drie dorpen‚ Tanunda‚ Angaston en Nuriootpa‚ en een aantal kleine gehuchten. Voor ons was Tanunda het meest dichtbij‚ en wij namen een kijkje. Tussen de alom aanwezige wijngaarden reden we naar het dorp en wat ons meteen opviel waren de vele Duitse namen. Geen wonder‚ want het is gesticht door Duitse immigranten en zij waren het ook die de wijnbouw op gang brachten. Hun onderlinge taal leverde zelfs een apart Duits dialect op: Barossa Deutsch.

Maak uw eigen melange
Na ons bezoek aan Tanunda reden we door naar Penfolds Winery in Nuriootpa‚ een van de grotere wijnhuizen van de vallei. Het leuke is dat je daar je eigen wijnmelange kunt maken. Een ervaren wijnmaker legt uit hoe het werkt en dan kun je je gang gaan‚ onder supervisie van de expert. Best spannend‚ zeker als je zo weinig verstand van wijn hebt als ik‚ maar ik heb toch een poging gewaagd. Uiteindelijk kwam er een brouwsel uit dat er redelijk rood uitzag en niet onaardig smaakte‚ al zeg ik het zelf. Ik kreeg het mee in een fles met een chique label‚ waar mijn naam stond genoemd als ‘Assistant Winemaker’. Daar word je zelf‚ van valse bescheidenheid‚ ook een beetje rood van.



Appellation contrôlée
Terug in The Louise werd het tijd voor een smakelijk diner in het restaurant Appellation‚ waar we goede verhalen over hadden gehoord. Ik vertelde de ober van ons wijnavontuur die middag en hij zei dat wij ons eigen maaksel gerust konden meebrengen. Sterker nog‚ de kok zou het proeven en er een passende maaltijd bij samenstellen. De chef heette ons persoonlijk welkom en hield het glas met mijn wijn onder zijn neus. Nadat hij er een klein slokje van had genomen‚ het in zijn mond had laten rondgaan en‚ zoals dat hoort‚ discreet had uitgespuugd‚ maakte hij mij complimenten voor mijn arbeid. Ik geloof toch dat ik mijn roeping ben misgelopen; of was het beleefdheid?

Naar de markt
Het restaurant had ons zeker niet teleurgesteld. De maaltijd die de kok voor ons had bedacht was voortreffelijk van smaak. En dan de wijn; ach ja‚ uiteindelijk hebben we toch ook maar iets uit hun eigen kelder besteld‚ gemaakt door een echte wijnmaker. Op advies van de receptionist van The Louise gingen we op zaterdagmorgen naar de Farmers Market in Angaston. Elke week komen de boeren uit de omgeving hiernaartoe om hun verse etenswaren te etaleren en verkopen. Het werd een feest voor oog en neus‚ met een enorme variatie aan groente‚ fruit‚ vis‚ vlees‚ aardappelen‚ jam‚ olijfolie‚ kruiden‚ kaas‚ chocola‚ brood en zo kan ik nog even doorgaan. Ook als je niets koopt is het heerlijk om tussen de vele kramen heen te lopen en de geuren op te snuiven. Ik realiseerde me steeds meer dat ik er volkomen naast zat toen ik Australië’s keuken alleen associeerde met billy tea en vegemite.

---